السيد محمد حسين الطهراني

14

معاد شناسى (فارسى)

واقع شده و كوه زيتون كه شهر بيت المَقْدِس در دامنهء آن است و محلّ پيدايش انبياء و مرسلين مىباشد ؛ و سوگند ياد مىكند به طور سينا كه محلّ مناجات حضرت موسى كليم الله علَى نبيِّنا و آله و عليه السّلام بوده است ، و به شهر مكّهء مكرّمه كه شهر امن و امان بوده و خداوند آن را مأمن قرار داده است كه : انسان را در بهترين « 1 »

--> ( 1 ) راجع به افضليّت انسان نسبت به ملائكه مىتوان از آيات قرآن به وجوهى استفاده كرد : اوّل آنكه خداوند ملائكه را امر به سجدهء آدم نمود و معنى ندارد وجود ناقصى مسجود وجود كاملى باشد . گرچه علّت سجده همان سرّى است كه خدا در آدم نهاده ليكن علَى أىّ حالٍ آدم مسجود واقع شد . دوّم آنكه در آيه 30 ، از سورهء 2 : البقرة مىگويد : وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً ، و خلافت خداوند بنحو اطلاق براى موجود اكمل است . سوّم آنكه در آيات 71 تا 76 ، از سورهء 38 : ص مىفرمايد : إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي خالِقٌ بَشَراً مِنْ طِينٍ * فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ * فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ * إِلَّا إِبْلِيسَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرِينَ * قالَ يا إِبْلِيسُ ما مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعالِينَ * قالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ . چون در اينجا تصريح شده كه علّت سجده همان نفخ روح خداوند است . و ديگر آنكه خدا مىفرمايد من آدم را به دو دست خود آفريدم كه منظور همان تجلّيات جميع صفات جماليّه و جلاليّه است . چهارم آنكه در خلقت انسان در آيه 14 ، از سورهء 23 : المؤمنون مىگويد : فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ . و شيخ صدوق در « علل الشّرائع » روايت كرده است از پدرش با اسناد خود از عبد الله بن سِنان قال : سَأَلْتُ أبا عَبْدِ اللهِ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ الصّادِقَ